๑.พรบ.ความรับผิดในทางละเมิด ปี ๒๕๓๙

๒.ความรับผิดในทางละเมิด ใช้กับข้าราชการ พนักงาน ลูกจ้าง หรือผู้ปฏิบัติงานประเภทอื่น

๓.หน่วยงานของรัฐต้องรับผิดในทางละเมิดที่เจ้าหน้าที่ทำในการปฏิบัติหน้าที่ ผู้เสียหายฟ้องหน่วยงานของรัฐได้แต่ฟ้องเจ้าหน้าที่ไม่ได้ (ถ้าการกระทำนั้นเจ้าหน้าที่กระทำผิดในขณะปฏิบัติหน้าที่ในหน้าที่ของตน)

๓.ถ้าเจ้าหน้าที่ที่ทำละเมิดไม่ได้สังกัดหน่วยงานใดให้ถือว่ากระทรวงการคลังเป็นหน่วยงานที่ต้องรับผิด

๔.การทำละเมิดที่ไม่ใช้ในหน้าที่ เจ้าหน้าที่ต้องรับผิดชอบเอง ผู้เสียหายฟ้องเจ้าหน้าที่โดยตรงแต่จะฟ้องหน่วยงานของรัฐไม่ได้

๕.ถ้าผู้เสียหายฟ้องหน่วยงานของรัฐ ถ้าหน่วยงานของรัฐเห็นว่าเป็นเรื่องที่เจ้าหน้าที่ต้องรับผิดเอง หรือต้องร่วมรับผิด หรือในคดีที่ผู้เสียหายเห็นว่าหน่วยงานของรัฐต้องร่วมรับผิด หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ มีสิทธิขอให้ศาลเรียกเจ้าหน้าที่หรือหน่วยของรัฐแล้วแต่กรณีเข้ามาเป็นคู่ความในคดี

ถ้าศาลพิพากษายกฟ้อง เพราะหน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่มิใช่ผู้ต้องรับผิด ให้ขยายอายุความฟ้องร้อง ผู้ซึ่งต้องรับผิดซึ่งมิได้ถูกเรียกเข้ามาในคดีออกไปอีกหกเดือนนับแต่วันที่คำพิพากษาถึงที่สุด (หมายความว่า ถ้าคู่ความไม่ใช่ผู้ต้องรับผิด ก็ให้ฟ้องใหม่โดยเอาผู้ที่ต้องรับผิดมาเป็นคู่ความได้อีกภายใน ๖ เดือน)

๖.ถ้าเจ้าหน้าที่จงใจ ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง และต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน หน่วยงานของรัฐมีสิทธิให้เจ้าหน้าที่ผู้ทำละเมิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่หน่วยงานของรัฐ โดยไม่ต้องใช้เต็มจำนวน ขึ้นอยู่กับความร้ายแรงและความเป็นธรรม(รัฐออกไปก่อนแล้วค่อยมาไล่เบี้ย)(ในกรณีนี้เป็นกรณีที่เจ้าหน้าที่ทำตามหน้าที่แต่กระทำผิดพลาดจนเกิดความเสียหายกับบุคคลภายนอกหรือหน่วยงานของรัฐ เจ้าหน้าที่ต้องชดใช้ค่าสินไหมทดแทน)

การชดใช้ให้ชดใช้ตามส่วน ถ้าเกิดจากความผิดของหน่วยงาน หน่วยงานต้องชดใช้ด้วย

ถ้าเจ้าหน้าที่หลายคนไม่ให้นำเรื่องลูกหนี้ร่วมมาใช้ (หมายความว่า หนี้ของใครของมัน ชำระหมดแล้วไม่ต้องไปยุ่งกับคนอื่น)

๗.สิทธิไล่เบี้ยมีอายุความหนึ่งปีนับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐหรือเจ้าหน้าที่ได้ชดใช้สินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหาย

๘.ถ้าการกระทำผิดของเจ้าหน้าที่ต่างหน่วยงานกันก็เรียกค่าสินไหมหรือรับผิดเหมือนข้างต้น(ต้องในหน้าที่) ถ้าไม่ใช่ในหน้าที่ก็รับผิดเองสิทธิเรียกค่าทดแทนมีกำหนดอายุความสองปี นับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐรู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวเจ้าหน้าที่ และถ้าเห็นว่าไม่ต้องรับผิดแต่กระทรวงการคลังเห็นว่าต้องรับผิด อายุความเรียกค่าสินไหม ๑ ปี นับวันที่หน่วยงานของรัฐมีคำสั่ง

๙.ถ้าหน่วยงานของรัฐต้องรับผิดในการทำละเมิด ผู้เสียหายยื่นคำขอให้พิจารณาค่าเสียหาย หน่วยงานของรัฐต้องออกใบรับคำขอไว้เป็นหลักฐานและพิจารณาโดยไม่ชักช้า เมื่อมีคำสั่งเช่นใดแล้วผู้เสียหายไม่พอใจให้ร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา(อันนี้ยังไม่มีศาลปกครอง ถ้ามีก็ไปฟ้องศาลปกครอง) ภายใน ๙๐ วัน นับแต่วันที่รับแจ้งผล

การพิจารณาของหน่วยงานของรัฐพิจารณาภายใน ๑๘๐ วัน ขยายได้อีกไม่เกิน ๑๘๐ วัน (เป็นอำนาจของ รมต.ที่สังกัด)

๑๐ กรณีที่เจ้าหน้าที่ต้องชดใช้ค่าเสียหายแทนหน่วยงานของรัฐ(ทำผิดต่อผู้เสียหาย) หรือเจ้าหน้าที่ต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเนื่องจากทำละเมิดต่อรัฐ(ทำผิดต่อรัฐ) ให้หน่วยงานของรัฐเรียกเจ้าหน้าที่ชำระเงินดังกล่าวภายในเวลาที่กำหนด

๑๑.เจ้าหน้าที่ผู้ทำละเมิดที่ต้องรับผิดสามารถผ่อนชำระได้ โดยคำนึงถึงรายได้ ฐานะ ครอบครัว ความรับผิดชอบ และพฤติการณ์แห่งคดี

๑๒.ฟ้องคดีต่อศาลปกครอง

นายกรักษาการ

การทำละเมิดโดยเจ้าหน้าที่

เจ้าหน้าที่ทำละเมิดในหน้าที่

(มาตรา 5)	หน่วยงานรัฐต้องรับผิด	ผู้เสียหายฟ้องหน่วยงานรัฐ แต่ไม่สามารถฟ้องเจ้าหน้าที่ได้
เจ้าหน้าที่ไม่สังกัดทำละเมิด	กระทรวงการคลังรับผิด(แต่ต้องเป็นการทำละเมิดโดยการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าหน้าที่)	ผู้เสียหายฟ้องกระทรวงการคลัง
การทำละเมิดมิใช่เป็นการปฏิบัติหน้าที่

(มาตรา 6)	จนท. รับผิดเอง ผู้เสียหายฟ้องหน่วยงานของรัฐไม่ได้	ผู้เสียหายฟ้องหน่วยงานของรัฐไม่ได้

สิทธิเรียกร้อง

ผู้เสียหายฟ้องหน่วยงานรัฐ	รัฐเห็นว่า จนท.ต้องร่วมรับผิด	ขอศาลให้ จนท.หรือหน่วยงานรัฐเข้าร่วมเป็นคู่ความในคดี	ถ้าศาลยกฟ้องเพราะรัฐหรือ จนท.ไม่ใช่ผู้ต้องรับผิด ให้ขยายอายุความคดีออกไปอีก 6 เดือน นับแต่วันที่คำพิพากษาถึงที่สุด
ผู้เสียหายฟ้องเจ้าหน้าที่	จนท. เห็นว่ารัฐต้องร่วมรับผิด
ถ้ารัฐต้องรับผิดค่าสินไหม (จ่ายไปก่อน)

(มาตรา 8 วรรคหนึ่ง)	ให้ จนท.ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนรัฐ	ถ้า จนท.ทำการโดยจงในหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง	โดยคำนึงถึงความรุนแรง ความเป็นธรรม โดยมิต้องใช้เต็มจำนวนของความเสียหายก็ได้
ถ้าการละเมิดรัฐมีส่วนด้วย(ม.8วรรคสอง)	ให้หักความรับผิดที่รัฐต้องมีส่วนร่วมอยู่ด้วย
การละเมิดโดย จนท.หลายคน (ม.8 ว.สาม)	จนท.ต้องรับผิดเฉพาะส่วนของตน

สิทธิไล่เบี้ย

รัฐ/จนท. จ่ายค่าสินไหมทดแทน	ให้ผู้เสียหาย	สิทธิไล่เบี้ย

อายุความ 1 ปี นับแต่รัฐ/ จนท.ได้จ่ายสินไหมทดแทนต่อผู้เสียหาย
จนท.ทำละมิดต่อหน่วยงานของรัฐ(มาตรา 10)	ถ้ากระทำตามหน้าที่	สิทธิไล่เบี้ย

1.ถ้า จนท.ทำโดยจงใจประมาท เลินเล่ออย่างร้ายแรง

2.ถ้าหน่วยงานบกพร่องด้วย

3.จนท.หลายคนทำละเมิด

1.จนท.รับผิดเอง

2.หน่วยงานรัฐรับผิดชอบตามส่วน

3.ส่วนของใครของมัน
จนท.ทำละมิดต่อหน่วยงานของรัฐ(มาตรา 10)	ถ้าไม่กระทำตามหน้าที่	รับผิดชอบเองตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิช	สิทธิที่รัฐเรียกร้องต่อ จนท.อายุความ 2 ปีนับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐรู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวเจ้าหน้าที่

ข้อยกเว้น

ถ้าหน่วยงานเห็นว่า จนท .ไม่ต้องรับผิดแต่กระทรวงการคลังตรวจสอบว่าต้องรับผิด ให้สิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนมีอายุความ 1 ปี นับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐมีคำสั่งตามความเห็นของกระทรวงการคลัง
ผู้เสียหายเห็นว่าหน่วยงานของรัฐต้องร่วมรับผิด	ยื่นขอให้หน่วยงานรัฐชดใช้ค่าสินไหมฯ

หน่วยงานของรัฐพิจารณาภายใน 180 วัน หากไม่ทัน ให้รายงานปัญหาและอุปสรรคต่อ รมต.เจ้าสังกัด/กำกับ/ควบคุมดูแลรมต.ขยายได้อีก ไม่เกิน 180 วัน	ไม่พอใจอุทธรณ์ภาย 90 วัน ต่อศาลปกครอง
กรณีที่ หน่วยงานของรัฐ ชดใช้ค่าสินไหมให้กับผู้เสียหายหรือ จนท.ต้องชดใช้ค่าสินไหมให้กับหน่วยงานของรัฐ	หน่วยงานของรัฐมีอำนาจออกคำสั่งให้ จนท.ชำระเงินต่อรัฐภายในอายุความ 2 ปี นับแต่วันที่หน่วยงานของรัฐรู้ถึงการละเมิดและรู้ตัว จนท. หรือ 1 ปี ในกรณีที่กระทรวงการคลังเห็นว่าต้องรับผิด

owner

2014-09-03

EXC

Microsoft