นิยามของสินค้า

พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ.2527 (พ.ศ.2546) ได้นิยามคำว่า “บริการ” หมายความว่า การให้บริการในทางธุรกิจในสถานบริการตามที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต

สถานบริการ หมายความว่า สถานที่สำหรับประกอบกิจการในด้านบริการและให้หมายความถึงสำนักงานใหญ่ที่จัดตั้งขึ้นในการประกอบกิจการในกรณีที่ไม่อาจกำหนดสถานที่ให้บริการได้แน่นอน สถานบริการที่ได้กำหนดไว้ในพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ.2527 (ฉบับที่ 4) ตอนที่ 12 ได้กำหนดลักษณะกิจการที่ได้รับอนุญาต หรือสัมปทานจากรัฐไว้ ดังนี้

กิจการที่ได้รับอนุญาตหรือสัมปทานจากรัฐ หมายความว่า การประกอบกิจการใด ๆ ในลักษณะที่เป็นการให้บริการแก่ประชาชนทั่วไป โดยได้รับอนุญาตหรือสัมปทานจากรัฐให้ดำเนินกิจการได้

ประเภทบริการ

กิจการที่ได้รับอนุญาตหรือสัมปทานจากรัฐที่มีหน้าที่เสียภาษีสรรพสามิตตามพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ.2527 ในอัตราที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง ลดอัตราและยกเว้นภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ 68) ลงวันที่ 28 มกราคม 2546 ได้กำหนดรายการจากบริการประเภทกิจการโทรคมนาคม ไว้ดังนี้

  • กิจการโทรศัพท์พื้นฐาน
    • รายรับจากการให้บริการโทรศัพท์ภายในประเทศ
    • รายรับจากการให้บริการโทรศัพท์ระหว่างประเทศ เฉพาะในส่วนที่เป็นรายรับภายในประเทศ
    • รายรับอื่น ๆ
  • กิจการโทรศัพท์เคลื่อนที่ หรือวิทยุคมนาคมระบบเซลลูล่า
    • รายรับจากการให้บริการโทรศัพท์ภายในประเทศ
    • รายรับจากการให้บริการโทรศัพท์ระหว่างประเทศ เฉพาะในส่วนที่เป็นรายรับภายในประเทศ
    • รายรับอื่น ๆ
  • อื่นๆ
และค่าสมาชิกของสนามกอล์ฟ